قوانین جدید پاوربانک در پروازهای ۲۰۲۶؛ دو پاوربانک، ۱۰۰ وات‌ساعت و ممنوعیت شارژ حین پرواز

اگر این روزها با هواپیما سفر می‌کنید و پاوربانک همراه‌تان است، چند قاعده‌ی جدید باید بدانید؛ چون از امسال در بسیاری از ایرلاین‌های دنیا سخت‌گیرانه اجرا می‌شود و شرکت‌های ایرانی هم طبق رویه‌ی رایج، همان اصول را پایه می‌گیرند. خلاصه‌ی خبر: سقف تعداد پاوربانک برای هر مسافر دو عدد شد، شارژ کردن وسط پرواز ممنوع است و پاوربانک فقط باید همراه شما در کابین باشد — نه در چمدان ارسالی، نه در قفسه‌ی بالای سر.

دقیقاً چه چیزی عوض شده؟

قاعده‌ی «پاوربانک فقط در چمدان دستی» از قبل هم وجود داشت و اکثر ما با آن آشنا بودیم. آنچه امسال جدی‌تر و شفاف‌تر شده، سه بند است. بند اول سقف تعداد است: حداکثر دو پاوربانک برای هر مسافر؛ قبلاً این عدد در اکثر نقاط دنیا تعیین‌نشده بود و مسافرها با سه‌چهار پاوربانک سفر می‌کردند. بند دوم ممنوعیت شارژ است: در فهرست راهنمای پایه، استفاده از پاوربانک برای شارژ گوشی حین پرواز و شارژ شدن خود پاوربانک از پریز صندلی، مجاز نیست؛ برخی ایرلاین‌ها حتی درگاه‌های USB صندلی را برای بسته شدن پاوربانک‌ها مدیریت می‌کنند.

بند سوم محل نگهداری است: پاوربانک نباید در قفسه‌ی بالای سر یا لای چمدان‌های دستیِ انباشته باشد؛ باید نزد شما باشد — در جیب، کیف دستی یا زیر صندلی جلویی. منطقش هم روشن است: اگر سلول لیتیومی دچار مشکل شود (تورم، دود، گرمای غیرعادی)، باید همان لحظه دیده شود و کسی کنارش باشد؛ در چمدان بالای سر، این امکان وجود ندارد.

نکته‌ی مهم برای خریداران پاوربانک جدید: برچسب وات‌ساعت روی بدنه حالا عملاً الزام گیت است. ایرلاین‌های سخت‌گیر مثل چین حتی استاندارد گواهی مخصوص خودشان را چک می‌کنند؛ استاندارد عمومی دنیا هم نشان‌هایی مثل UL و CE است. پاوربانکی که مشخصاتش روی بدنه چاپ نشده باشد، حتی اگر اورجینال باشد، ممکن است در گیت معطل شما شود.

چرا این‌قدر سخت‌گیر شدند؟

پاسخ در گزارش‌های واقعی حوادث است. سلول‌های لیتیومی در شرایط خاص دچار «فرار حرارتی» می‌شوند: گرمای زیاد، آسیب فیزیکی یا اتصالی داخلی، خودش را تغذیه می‌کند و در چند ثانیه به دود و شعله می‌رسد. تعداد گزارش‌های مربوط به دود و آتش در پروازها طی سال‌های اخیر بالا رفته و بخش قابل‌توجهی از این گزارش‌ها به باتری‌ها و پاوربانک‌ها مربوط است؛ همین موضوع ایرلاین‌ها و نهادهای بین‌المللی را به سخت‌گیری بیشتر واداشته است.

ضریب خطر هم با قدرت پاوربانک‌ها بالا رفته است: پنج سال پیش، پاوربانک رایج ۵ هزار میلی‌آمپرساعت بود؛ امروز مدل‌های ۲۰ تا ۳۰ هزار میلی‌آمپرساعت در کیف‌ها فراوان‌اند. یعنی انرژی‌ای که در هر پرواز بالای سر مسافرهاست، چند برابر شده — و قواعد ایمنی باید هم‌اندازه‌ی این انرژی سخت‌گیرانه می‌شد. از دید مهندسی، این قوانین منطقی‌اند؛ از دید مسافر، فقط یک کار لازم دارد: قبل از سفر، پاوربانک خود را بشناسید.

وات‌ساعت چیست و چطور حسابش کنیم؟

وات‌ساعت (Wh) معیار انرژی کل باتری است و فرمول محاسبه‌اش ساده: میلی‌آمپرساعت ضربدر ولتاژ سلول (معمولاً ۳.۷ ولت) تقسیم بر هزار. مثلاً پاوربانک هوکو Q18 که در بیرموبو می‌فروشیم، ظرفیت اسمی ۱۰ هزار میلی‌آمپرساعت دارد؛ یعنی ۱۰٬۰۰۰ × ۳.۷ ÷ ۱۰۰۰ = ۳۷ وات‌ساعت (طبق مشخصات رسمی، ۳۸.۵ وات‌ساعت) — خیلی زیر سقف ۱۰۰ وات‌ساعت و کاملاً مجاز. پاوربانک هوکو J117A هم با همین ظرفیت ۱۰ هزار میلی‌آمپرساعتی، در محدوده‌ی امن است.

حد ۱۰۰ وات‌ساعت معادل تقریبی پاوربانک ۲۷ هزار میلی‌آمپرساعتی است؛ یعنی حتی مدل‌های بزرگ هم معمولاً زیر سقف‌اند. فقط اگر پاوربانک تانک‌مانندِ بالای ۲۷ هزار دارید، باید مجوز ایرلاین بگیرید و بهتر است در سفرهای هوایی سراغ همان ۱۰ تا ۲۰ هزار بروید — هم از نظر قانونی راحت‌ترید، هم وزن کیف‌تان سبک‌تر می‌ماند.

یک نکته‌ی ریز ولی مهم: عدد روی جعبه «ظرفیت سلول» است و بعضی سازنده‌ها معادل وات‌ساعت را هم روی بدنه چاپ می‌کنند. اگر پاوربانک شما فقط میلی‌آمپرساعت دارد و برچسب Wh ندارد، همان فرمول بالا را حساب کنید و اگر سؤال شد، شفاف به مأمور گیت توضیح بدهید. در پاوربانک Q18 این عدد روی مشخصات رسمی هست و دغدغه‌ای نمی‌سازد.

وضعیت پروازهای داخلی ایران

شرکت‌های ایرن‌ایر و ماهان و بقیه‌ی ایرلاین‌های ایرانی قواعد ICAO را مبنای عمل می‌گیرند: پاوربانک در چمدان ارسالی ممنوع، فقط کابین، و سقف انرژی مشابه استاندارد جهانی. آنچه در گیت‌های ایرانی بیش از همه چک می‌شود، همان دو چیز است: پاوربانک در چمدان دستی باشد و برچسب مشخصات داشته باشد. برای پروازهای خارجی از ایران، علاوه بر قواعد ایرلاین، قواعد کشور مقصد هم مهم است؛ مثلاً برای پروازهای چین، پاوربانک باید گواهی 3C چین داشته باشد و بدون آن، حتی مدل اورجینال هم پذیرفته نمی‌شود.

توصیه‌ی عملی ما برای مسافران ایرانی: قبل از پرواز، صفحه‌ی «اقلام ممنوعه» ایرلاین خود را چک کنید و در فرودگاه، پاوربانک را از ابتدا در کیف دستی بگذارید تا موقع بستن چمدان ارسالی درگیرش نشوید. اگر مأمور ایمنی پرسید، با آرامش مشخصات بدنه را نشان بدهید؛ پاوربانک اورجینال با برچسب واضح، هیچ مشکلی در گیت نمی‌سازد.

قبل از پرواز چه کار کنیم؟ چک‌لیست ۵ دقیقه‌ای

این چک‌لیست را در شب پرواز مرور کنید؛ پنج دقیقه وقت می‌گیرد و گیت را بی‌دغدغه رد می‌شوید:

۱. تعداد را بشمارید: بیش از دو پاوربانک نبرید؛ اضافه‌ها را در خانه بگذارید. ۲. وات‌ساعت را چک کنید: عدد Wh روی بدنه یا جعبه؛ اگر نبود، با فرمول بالا حسابش کنید و یادداشت کنید. ۳. برچسب را ببینید: بدنه باید نام سازنده و مشخصات واضح داشته باشد؛ پاوربانک بی‌نام را به‌اصول نبرید. ۴. وضعیت فیزیکی را بررسی کنید: بدنه‌ی تورم‌دار، ترک‌خورده یا داغ‌کننده را اصلاً سفر نبرید؛ علاوه بر گیت، خطر واقعی دارد. ۵. جای آن را از قبل تعیین کنید: جیب کت یا جیب کیف دستی؛ نه قفسه‌ی بالای سر، نه چمدان ارسالی.

و یک توصیه‌ی آخر از تجربه‌ی مشتری‌ها: قبل از سفر، پاوربانک را کامل شارژ کنید ولی در پرواز از آن استفاده نکنید؛ بعد از فرود، گوشی‌تان را در هتل با پاوربانک شارژ کنید. به این ترتیب هم قانون را رعایت کرده‌اید و هم سفرتان راحت می‌گذرد.

سؤال‌های پرتکرار

حرف آخر

قواعد جدید ۲۰۲۶ سخت‌تر به نظر می‌رسند ولی ساده‌اند: دو پاوربانک، زیر ۱۰۰ وات‌ساعت، در کیف دستی، بدون استفاده حین پرواز و با برچسب مشخصات. پاوربانکی که این پنج شرط را داشته باشد، مثل یک کتاب در کیف شماست؛ هیچ گیتِ امنیتی با آن کاری ندارد. اگر پاوربانک فعلی‌تان برچسب ندارد یا از جنس مطمئن نیستید، قبل از سفر بعدی به فکر تعویضش باشید — در بیرموبو مدل‌هایی مثل Q18 و J117A با مشخصات رسمی کامل و ضمانت اصالت موجودند و ۷ روز مهلت بازگشت هم دارید تا با خیال راحت انتخاب کنید.